Нефрология: касалликлар, белгилар ва даволаш

Сийдикдаги лейкоцитлар ёки лейкоцитурия - сийдик таҳлилида оқ қон ҳужайраларининг кўпайиши. Лейкоцитлар яллиғланиш содир бўлган жойда тўпланадиган ҳимоя ҳужайралардир. Кўпинча уларнинг сони сийдик йўллари инфекциялари билан ортади: систит, уретрит, пиелонефрит ва простатитли эркакларда. Бироқ, кўпинча сабаб оддийроқ: сийдикни нотўғри йиғиш туфайли генитал трактдан оқинди таҳлилга киритилади. Лейкоцитурия ҳам бактерияларсиз содир бўлади - тошлар, буйраклар яллиғланиши, баъзи жинсий йўл билан юқадиган инфекциялар ва сил касаллиги билан. Синов натижасининг ўзи ташхис эмас; у шикоятлар, сийдик маданияти ва бошқа кўрсаткичлар билан биргаликда баҳоланади. Одатда антибиотиклар билан аломациз оқ қон ҳужайраларини даволаш керак эмас.

Нефрокалсиноз - бу калций тузлари қорин бўшлиғи тизимида тошлар ҳосил қилишдан кўра, тўғридан-тўғри буйрак тўқималарида тўпланган ҳолат. Кўпинча конлар медуллада, буйрак тубулалари атрофида пайдо бўлади ва уларнинг фаолиятини аста-секин бузади. Бу алоҳида касаллик эмас, балки метаболик ёки гормонал бузилишнинг белгиси: қон ва сийдикда ортиқча калций, сийдикни кислоталаш билан боғлиқ муаммолар, ортиқча Д витамини, ирсий тубулопатиялар. Нефрокалсиноз одатда ултратовушда тасодифан топилади, чунки у узоқ вақт давомида зарар кўрмайди. Шифокорнинг асосий вазифаси сабабни топишдир, чунки уни бартараф қилмасдан, депозитлар тўпланишда давом этади.

Нефросклероз - буйракнинг ишлайдиган тўқимасини бириктирувчи, чандиқ тўқимаси билан алмаштириш. Шу билан бирга, буйрак ҳажми камаяди, унинг юзаси нотекис бўлади, шунинг учун машҳур &қуот;ажинли буйрак&қуот; номи. Нефросклероз мустақил касаллик эмас, балки узоқ муддатли зарарнинг натижасидир: кўпинча у узоқ муддатли артериал гипертензия, диабетес меллитус, сурункали пиелонефрит ва гломерулонефрит туфайли юзага келади. Ишлайдиган гломеруллар сони камаяди ва буйраклар қонни ёмонроқ тозалайди. Жараён аста-секин ривожланади ва узоқ вақт давомида сезилмайди, шунинг учун одатда таҳлил қилиш орқали аниқланади. Скар тўқимасини тўлиқ тиклаш мумкин эмас, аммо ривожланишни секинлаштириш жуда мумкин.

Нефротик синдром - буйрак гломерули зарарланганда юзага келадиган бузилишлар мажмуаси: сийдикда кўп миқдорда протеин йўқолади, шунинг учун унинг қондаги даражаси пасаяди, кучли шиш пайдо бўлади ва холестерин кўтарилади. Бу алоҳида касаллик эмас, балки турли хил шароитларнинг натижасидир - бирламчи буйрак касалликларидан диабет, тизимли касалликлар ва инфекциялар. Болаларда гормонлар билан даволанишга яхши жавоб берадиган энг кенг тарқалган шакл; катталарда сабаблар янада хилма-хилдир. Синдром асоратлар туфайли хавфлидир: тромбоз, инфекциялар ва буйраклар фаолиятининг пасайиши, шунинг учун текширув ва даволанишни кечиктириш мумкин эмас.

Пиелонефрит - бу буйрак тос суяги ва буйрак тўқималарининг бактериал яллиғланиши. Систитдан фарқли ўлароқ, бу аллақачон юқори сийдик йўлларининг шикастланиши: юқори иситма, титроқ ва пастки бел оғриғи билан. Яллиғланишнинг тош билан блокланган буйрак фонида пайдо бўладиган шакли айниқса хавфлидир - бу эрда соат чайқалади ва фақат антибиотиклар буни қила олмайди: биринчи навбатда сийдик оқимини тиклашингиз керак.

Буйрак хўппози ва паранефрит йирингли асоратлар бўлиб, унда яллиғланиш оддий пиелонефрит бўлишни тўхтатади ва буйрак ичидаги ёки унинг атрофидаги тўқималарда йиринг ўчоғига айланади. Бу ҳаёт учун хавфли шароитлар: улар нафақат антибиотикларни, балки хўппозни дренажлашни ва кўпинча жарроҳлик амалиётини талаб қилади. Ўз вақтида ёрдам беришнинг калити ўз вақтида КТ текширувидир, чунки эрта босқичда ултратовуш кўпинча йирингли эришни кўрсатмайди.

Буйракнинг поликистик касаллиги - бу ирсий касаллик бўлиб, унда кўп сонли кисталар иккала буйракда ҳам шаклланиб, аста-секин ўсиб боради, нормал тўқималарни сиқиб чиқаради. Бу ултратовушда топилган оддий буйрак кистаси билан принципиал жиҳатдан бир хил эмас: оддий кист зарарсиз ва органнинг ишига таъсир қилмайди, аммо поликистик касаллик ўнлаб йиллар давомида буйрак функциясининг пасайишига олиб келади. Яхши хабар шундаки, касалликнинг кечиши кўп жиҳатдан қон босимини назорат қилиш ва турмуш тарзига боғлиқ.

Гломерулонефрит - бу буйраклар гломерулини, яъни уларнинг филтрлаш аппаратини таъсир қиладиган касалликлар гуруҳи. Пиелонефритдан фарқли ўлароқ, бу буйракнинг ўзи инфекцияси эмас, балки иммун яллиғланишдир ва у тубдан бошқача тарзда даволанади. Характерли триада - шиш, юқори қон босими ва сийдикда оқсил ва қизил қон таначалари кўринишидаги ўзгаришлар - &қуот;буйрак&қуот; ўсимликлари билан ўз-ўзини даволаш учун эмас, балки шифокор билан маслаҳатлашиш учун сабаб бўлиши керак.

Диабетик нефропатия - бу диабет туфайли келиб чиққан буйрак шикастланиши ва бутун дунё бўйлаб сурункали буйрак касаллигининг асосий сабабидир. Унинг асосий хусусияти шундаки, биринчи йилларда у ҳеч қандай аломат бермайди: одам ўзини яхши ҳис қилади, аммо буйракларнинг филтрлаш аппарати аллақачон бузилган. Уни ўз вақтида аниқлашнинг ягона усули - бу албумин учун йиллик сийдик синови ва ГФРни ҳисоблаш ва шикоятларни кутмаслик.

Ўткир буйрак шикастланиши - бу организмда метаболик маҳсулотлар ва суюқликнинг тўпланиши билан буйрак функциясининг тез, бир неча соат ёки кун ичида пасайиши. Бемор ва шифокор учун асосий ғоя бир хил: агар сабаб ўз вақтида аниқланса, ҳолатларнинг муҳим қисми қайтарилади. Бу, айниқса, буйраклар соғлом бўлса, урологик, постренал шакл учун тўғри келади, аммо сийдик тўсиқ туфайли чиқа олмайди - бу эрда оддий дренаж функцияни тўлиқ тиклаши мумкин.